سیر تکامل اقا پسرها

سن 14 سالگی: در این سن تازه هر و از بر تشخیص می دن!

سن 15 سالگی : یاد می گیرن که توی خیابون به مردم نگاه کنن ... از قیافه خودشون بدشون می یاد

سن 16 سالگی : توی این سن اصولا راه نمیرن، تکنو می زنن ... حرف هم نمی زنن ، داد می زنن ... با راکت تنیس هم گیتار می زنن

سن 17 سالگی : یه کمی مثلا آدم میشن ... فقط شعرهاشون و بلند بلند می خونن ... یادش به خیر اون روزها که تکنو نبود راک ن رول می خوندن

سن 18 سالگی : هر کی رو می بینن تا پس فردا عاشقش میشن ... آخ آخ ...آهنگ های داریوش مثل چسب دو قلو بهشون می چسبه

 

سن 19 سالگی : دوست دارن ده تا رو در آن واحد داشته باشن ... تیز میشن ... ابی گوش میدن

سیر تکامل دختر خانمها


سن 14 سالگی : تا پارسال هر کی بهشون می گفت چطوری؟

 میگفتن ... خوبم مرسی ... حالا میگن مرسی خوبم

سن 15 سالگی : هر کی بهشون بگه سلام ... میگن علیک سلام ... نقاشیشون بهتر میشه » بتونه کاری و رنگ آمیزی

                
سن 16 سالگی : یعنی یه عاشق واقعیند ... فردا صبح هم میخوان خودکشی کنن ... شوخی هم ندارن

                
سن 17 سالگی : نشستن و اشک می ریزن ... بهشون بی وفایی شده ... کوران حوادث

              
سن 18 سالگی : دیگه اصلا عشق بی عشق ... توی خیابون جلوی پاشون رو هم نگاه نمی کنن

              
سن 19 سالگی : از بی توجهی یه نفر رنج می برن ... فکر می کنن اون یه آدم به تمام معناست

             
سن 20 سالگی : نه , نه ... اون منو نمی خواست آخرش منو یه کور و کچلی می گیره ... می دونم

             

موشی که عاشق بود

                هر روز می امد ببیند چشمهایت را

                                 ناز و ادایت را

اما تو با جاروب

          با جیغ های سرکش مرغوب

                              او را تا خانه اش دنبال می کردی

موشی که عاشق بود

                      هر روز می امد تو را می دید

                                                از گوشه ی دیوار البته -

که گربه ی چاق و حنایی را همچین بغل میکردی و

                                  با او چه جوری حال می کردی.

موشی که عاشق بود

             یک هفته پیدایش نشد هرگز

                                  رفتند یاران خانه اش را جستجو کردند

این نامه روی دسک تاپش بود:

« یاران خداحافظ!

من می روم

تا گربه ی چاق و حنایی را یک لقمه ی بی دردسر باشم

من می روم

تا در وجود گربه ی چاق حنایی شعله ور باشم!

ان گاه

هر وقت معشوقم

این گربه ی چاق و حنایی را بغل فرمود

من نیز از اغوش گرمش بهره ور باشم!»